قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون کمک رسانی به هنگام وقوع حادثه هسته ای یا فوریت رادیولوژیکی و کنوانسیون اعلام فوری حادثه هسته ای

قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون کمک رسانی به هنگام وقوع حادثه هسته‌ای یا فوریت‌ رادیولوژیکی و کنوانسیون اعلام فوری حادثه هسته‌ای ماده واحده - به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به کنوانسیون «کمک رسانی به هنگام وقوع حادثه هسته‌ای یا فوریت ‌رادیولوژیکی» و کنوانسیون «‌اعلام فوری حادثه هسته‌ای» به شرح پیوست با لحاظ شرایط زیر ملحق گردد و اسناد مربوط را تسلیم نماید: 1 - اعلام مصونیت و معافیت مالیاتی و خودداری از اقامه دعوا و سایر موارد مندرج در بندهای (2) و (3) ماده (8) و

ماده 1 - حدود اجراء: 1 - این کنوانسیون در صورت وقوع هر حادثه‌ای که دربرگیرنده تأسیسات یا فعالیتهای یک دولت عضو یا اشخاص حقیقی و حقوقی تحت صلاحیت یا‌ کنترل آن موضوع بند (2) زیر، که مواد رادیواکتیو از آنها منتشر گردد یا احتمال انتشار آن وجود داشته باشد و چنین حادثه‌ای منجر به انتشار مواد مزبور‌در ماورای مرزهای بین‌المللی گردیده و یا احتمالا به آن منجر گردد و این امر برای دولت دیگر از نظر ایمنی رادیولوژیکی حائز اهمیت باشد، اجراء‌ می‌شود. 2 - تأسیسات و فعالیتهای موضوع بند (1) به شرح زیر می‌باشند: ‌

ماده 2 - اعلام و اطلاع: ‌در صورت وقوع حادثه مشروح در ماده (1)، (‌که از این پس «حادثه هسته‌ای» نامیده می‌شود) دولت عضو موضوع ماده مذکور باید: ‌الف - بی‌درنگ از طریق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (‌که از این پس «‌آژانس» نامیده می‌شود) یا به طور مستقیم، دولتهائی را که از نظر فیزیکی به‌گونه‌ای که در ماده (1) مشخص شده تحت تأثیر قرار گرفته یا احتمالا تحت تأثیر قرار خواهند گرفت و نیز آژانس را از حادثه هسته‌ای، ماهیت و زمان‌ وقوع و محل دقیق آن در صورت اقتضاء مطلع نماید، و ب - بی درنگ دولتهای موضوع بند (‌ال