قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقتنامه لیسبون در مورد حمایت از اسامی مبدأ و ثبت بین المللی آنها مورخ (31) اکتبر 1958 (1337/8/9) ، تجدید نظر شده در استکهلم به تاریخ 14 جولای 1967 (1346/4/23) و اصلاح شده به تاریخ 28 سپتامبر 1979 (1358/7/6)
مقدمه
قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقتنامه لیسبون در مورد حمایت از اسامی مبدأ و ثبت بینالمللی آنها مورخ 31 اکتبر 1958 (1337/8/9)، تجدیدنظر شده در استکهلم به تاریخ 14 جولای 1967 (1346/4/23) و اصلاح شده به تاریخ 28 سپتامبر 1979 (1358/7/6) ماده واحده - به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده میشود به موافقتنامه لیسبون درمورد حمایت از اسامی مبدأ و ثبت بینالمللی آنها مورخ 31 اکتبر 1958 (1337/8/9)، تجدیدنظر شده در استکهلم به تاریخ 14 جولای 1967 (1346/4/23) و اصلاح شده به تاریخ 28 سپت
ماده ۱
ماده 1 - 1 - کشورهائی که این موافقتنامه درمورد آنها اعمال میشود اتحادیهای ویژه را در چارچوب اتحادیه حمایت از مالکیت صنعتی تأسیس میکنند. 2 - کشورهای مزبور طبق شرایط این موافقتنامه تعهد میکنند از اسامی مبدأ محصولات سایر کشورهای عضو اتحادیه ویژه که تحت این عنوان در کشور مبدأ به رسمیت شناخته شده و مورد حمایت قرار دارند و در دفتر بینالمللی مالکیت معنوی (که از این پس به عنوان «دفتر بینالمللی» یا «دفتر» خوانده میشود) موضوع کنوانسیون تأسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی (که از این پس به عنوان «سازمان»
ماده ۲
ماده 2 - 1 - در این موافقتنامه «اسم مبدأ» به اسم جغرافیائی کشور، منطقه یا محلی اطلاق میشود که محصول نشأت گرفته از آنجا و کیفیت و مشخصات آن منحصرا یا اساسا به خاطر محیط جغرافیائی از جمله عوامل طبیعی و انسانی، است. 2 - «کشور مبدأ» کشوری است که اسم آن یا اسم منطقه یا محل واقع شده در آن، اسم مبدأ محسوب میشود و معروفیت محصول به خاطر آن است.