قانون اصلاح قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در برخی از سازمانها و مجامع بین‌ المللی [قرارداد یکنواخت استفاده از واگنها (جی. سی. یو)]

قانون اصلاح قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در برخی از سازمانها و مجامع بین‌ المللی ماده واحده ـ ردیف (52) فهرست اول قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در برخی از سازمانها و مجامع بین المللی ـ مصوب 26 /1 /1365 ـ به شرح زیر با توجه به قرارداد پیوست اصلاح و تبصره های زیر به عنوان تبصره های (6) و (7) به قانون یاد شده الحاق می شود: ردیف نام سازمان بین المللی نام وزارتخانه یا سازمان دولتی حق عضویت 52 قرارداد کلی استفاده از واگنها وزارت راه و شهرسازی 2215 یورو تبصره 6 ـ ایجاد هماهنگی، نظا

ماده 1 – هدف 1 – 1 – این قرارداد، به همراه ضمایم مربوطه، شرایط تأمین واگن جهت استفاده به عنوان وسیله حمل و نقلی توسط شرکتهای راه آهنی در ترافیک ملی و بین المللی براساس حیطه کاربرد کنوانسیون مربوط به حمل و نقل بین المللی راه آهن (کتیف) جاری را مطرح می سازد. 2 – 1 – مفاد این قرارداد در مورد نگهدارنده های واگن و شرکتهای راه آهن به عنوان زیر واگنها اعمال خواهد شد. 3 – 1 – استفاده از واگن شامل تردد به صورت پر و خالی، همچنین شرایطی که واگن در اختیار یک شرکت راه آهنی عضو قرار دارد، است. 4 – 1 – اس

ماده 2 – حیطه کاربرد 1 -2 – قرارداد حاضر در ترافیک ریلی بین المللی نسبت به مقررات یکسان مربوط به قرارداد استفاده از وسائط نقلیه در ترافیک بین المللی راه آهن (سی.یو.وی) (ضمیمه دی) از کتیف 1999 میلادی «1378 هجری شمسی» و در ترافیک ریلی داخلی نسبت به هرگونه مقررات ملی قابل اجراء، تا حد مجاز، از اولویت برخوردار خواهد بود. 2 - 2 – پذیرش، از اولین روز فصل بعدی سال، اجراء خواهد شد، مشروط بر این که حداقل یک ماه قبل این مورد به دفتر (جی.سی.یو) اعلام شده باشد. 3 -2 – مفاد قرارداد چند جانبه ح

ماده 11- عدم پذیرش واگنها یک شرکت راه آهنی می تواند در شرایط ذیل واگنها را رد کند: - یک مقام ذی صلاح پذیرش آنها را ممنوع کند: - پذیرش آنها بنا بر دلایل بهره برداری خاص برخی از شرکتهای راه آهنی به طور موقت غیرممکن باشد؛ - به دلیل وجود شرایط مستثنی که خارج از کنترل شرکت راه آهنی است (به ویژه حوادث غیرمترقبه) که به طور موقت مانع پذیرش واگنها می شوند؛ - شرایط واگن با مقررات فنی و تعمیر و نگهداری با دستورالعملهای فعلی بارگیری مطابقت ندارد. یک شرکت راه آهنی نمی تواند اقدام به عدم پذیرش واگنه

ماده 13 – دوره های حمل واگنها و تعهدات مالی 1 -13 – دوره های حمل واگنهای پر به دوره عبور (ترانزیت) کالای حمل شده بستگی دارد. دوره های حمل واگنهای خالی طی موافقتنامه ای تعیین می شود. در صورت فقدان چنین موافقتنامه ای، دوره های تعیین شده در ماده (16) از مقررات مربوط به قرارداد حمل و نقل بین المللی کالاها با راه آهن (سی.آی.ام) در خصوص بار واگن دربست اعمال خواهد شد. 2 -13 – شرکت راه آهن کاربر در شرایط ذیل مسوولیت در قبال طولانی شدن زمان حمل نخواهد داشت: - خطای نگهدارنده، - سفارش از سو

ماده 14 - آرایش واگنهای خالی 1 - 14- شرکت راه آهن باید دستورالعملهای ارائه شده از سوی نگهدارنده جهت حمل واگنهای خالی براساس خدمات تجاری خود را اجراء کند. 2 – 14 – واگنهای خالی باید همراه با برگه مشخصات واگن (رجوع شود به «ضمیمه 3») اعزام شوند. برنامه های استفاده از برگه مشخصات واگن در راهنمای برگه مشخصات مقررات یکسان مربوط به قرارداد استفاده از وسائط نقلیه در ترافیک بین المللی راه آهن (سی.یو.وی) شناسنامه واگن – مقررات یکسان مربوط به قرارداد استفاده از وسائط نقلیه در ترافیک بین المللی ر

ماده 18 – اثبات خسارت 1 – 18 – وقتی خسارت وارده به واگن یا گم شدن و خسارت دیدگی قطعات جداشدنی روی واگن توسط یک شرکت راه آهنی مشاهده شده یا مسلم دانسته شود یا نگهدارنده چنین ادعاء کند، شرکت راه آهنی باید بدون تأخیر و در صورت امکان با حضور نگهدارنده، گزارش خسارت واگن را تنظیم نماید (مطابق «ضمیمه 4») و ماهیت خسارت یا گم شدن گزارش تا حد امکان دلیل و زمان وقوع آن را مستند سازد. 2 – 18 – وقتی خسارت یا گم شدن قطعات مانع بهره برداری از واگن نشود، چنانچه خسارت یا گم شدن ثبت شود، نیازی به دعوت از نگهدا

ماده 19 – رسیدگی به خسارت 1 – 19 – شرکت راه آهنی مقرر می دارد که واگن مطابق با مقررات ضمیمه (10) به سیر و حرکت بازگردانده شود. چنانچه هزینه تعمیرات بیش از هفتصد و پنجاه یورو باشد، ابتداء باید موافقت نگهدارنده جلب شود، مگر در خصوص تعویض بلوکهای ترمز، چنانچه نگهدارنده پس از دو هفته کاری (به جز تعطیلی آخر هفته) پاسخی نداد، عملیات تعمیر ادامه خواهد یافت. 2 – 19 – چنانچه هزینه تعمیر واگن خسارت دیده بیشتر از خسارت محاسبه شده مطابق با ضمیمه (5) باشد، واگن از نظر اقتصادی قابل تعمیر نخواهد بود.

ماده 20 – رسیدگی به واگنها و قطعات جداشدنی گم شده 1 -20 – واگن زمانی گم شده در نظر گرفته خواهد شد که سه ماه پس از روزی که شرکت راه آهنی گم شدن آن را به نگهدارنده اعلام کرده و درخواست جستجوی آن را داده باشد، در اختیار نگهدارنده قرار نگیرد، یا چنانچه نگهدارنده هیچ اخطاریه ای در مورد محل واگن دریافت نکرده باشد. این زمان را باید به مدت زمانی که واگن به هر دلیل غیرقابل استناد به شرکت راه آهنی یا به دلیل خسارت قادر به حرکت نبوده اضافه نمود. 2 – 20 – قطعه ای از تجهیزات جداشدنی روی واگن وقتی گم شده د

ماده 22- مسوولیت شرکت راه آهن استفاده کننده 1 -22 – شرکت راه آهنی که از واگن استفاده می کند، مسوول هر گونه مفقودی یا خسارت وارده به واگن یا تجهیزات آن در قبال نگهدارنده خواهد بود، مگر این که مگر این که ثابت شود که خسارت از جانب وی نبوده است. 2 -22 – شرکت راه آهنی مسوولیتی نخواهد داشت، چنانچه یکی از موارد زیر ثابت شود: - شرایطی که شرکت راه آهنی قادر به اجتناب از آنها نبوده است و شرایطی که قابل جلوگیری نمی باشد. - خطای شخص ثالث - تعمیر و نگهداری ناکافی توسط نگهدارنده وقتی که شرکت راه آهنی

ماده 23 – میزان خسارت 1 -23 – در صورت گم شدن واگن یا قطعات آن، میزان غرامت باید مطابق با ضمیمه (5) محاسبه گردد. 2 – 23- در صورت ایجاد خسارت به واگن یا قطعات آن، غرامت باید به هزینه تعمیرات محدود گردد. غرامت برای بلا استفاده ماندن مطابق با بند (3 -13) داده می شود. وقتی که درخواستی برای نگهدارنده جهت انجام تعمیرات قطعات یدکی ارسال شود، زمان بلااستفاده ماندن بین تاریخ درخواست و تاریخی که قطعات دریافت می شوند در نظر گرفته خواهد شد. میزان غرامت نباید از مبلغ قابل پرداخت برای گم شدن بیشتر ب

ماده 24 – مسوولیت کاربران قبلی 1 – 24 – وقتی که شرکت راه آهنی که واگن را در اختیار دارد مسوول نباشد، هر یک از کاربران قبلی در زنجیره فعلی استفاده (اعم از تردد پر و خالی) در قبال نگهدارنده برای هر گونه خسارتی که به واگن وارد شده یا گم شدن و خرابی قطعات آن مطابق با ماده (22) مسوول می باشد، چنانچه شرکتهای راه آهنی بعدی در زنجیره استفاده طبق شرایط ماده (22) بتوانند خود را معاف نمایند. 2 -24- خارج از زنجیره استفاده، چنانچه نگهدارنده بتواند ثابت کند که کاربر باعث بروز خسارت گردیده است و اگر ک

ماده 26 – حل و فصل خسارات شرکت راه آهن استفاده کننده یا کارگاه زیر مجموعه آن باید صورتحساب هزینه تعمیر واگن را به نگهدارنده بدهد، به استثناء هزینه هایی که شرکت راه آهنی استفاده کننده تحت شرایط ماده (22)خود مسوول پرداخت آنها می باشد. وقتی که استفاده کننده قبلی مسوول ایجاد خسارت باشد، نگهدارنده صورتحسابی برای هزینه تعمیراتی به آن استفاده کننده می فرستد که خود این صورتحساب نیز توسط شرکت راه آهنی استفاده کننده یا کارگاه برای نگهدارنده ارسال شده است. نگهدارنده می تواند مطابق با ماده (13) ادعاء

ماده 27 – اصل مسوولیت 1 -27 – نگهدارنده یا استفاده کننده قبلی مشمول این قرارداد مسوول خسارتی خواهد بود که واگن ایجاد می نماید، وقتی که بتوان نشان داد که خرابی ایجاد کرده است. چنانچه شرکت راه آهنی استفاده کننده مقصر نباشد، طرف مسوول باید شرکت راه آهنی استفاده کننده را در قبال دعاوی هر شخص ثالثی مصون بدارد. 2 -27 – چنانچه شرکت راه آهنی استفاده کننده تا حدودی مقصر باشد، غرامت باید توسط هر یک از طرفین به تناسب سهم خود در این مسوولیت تعیین شود. 3 -27- وقتی که شخص ثالثی به طور کامل یا تا حدودی

ماده 33 – مرور و زمان دعوی 1 -33- مرور زمان دعوی براساس فصل (3) یک سال خواهد بود. مدت مرور زمان براساس فصول (5) و (6)، سه سال خواهد بود. 2 –33 – مدت مرور زمان به ترتیب زیر خواهد بود: الف – درخصوص دعاوی که تحت فصل (3) اقامه شوند، از روزی که مدت زمان یا زمانهای مشخص شده در مقررات مربوط به قرارداد حمل و نقل بین المللی کالاها با راه آهن (سی.آی.ام) منقضی شود. ب – در مورد دعاوی که تحت فصل (5) اقامه شوند، از روزی که خسارت یا گم شدن واگن ثبت شده باشد یا از روزی که نگهدارنده بتواند وا

ماده 35 – اجراء این قرارداد از دهم تیرماه 1385 هجری شمسی (1 /7 /2006 میلادی) به اجراء درخواهد آمد. رئیس مجلس شورای اسلامی – علی لاریجانی ضمیمه 1 قرارداد کلی استفاده از واگنها فهرست نگهدارنده های عضو و شرکتهای راه آهن این ضمیمه می بایست حاوی موارد زیر باشد: - اداره مرکزی - نام - نگهدارنده یا شرکت راه آهن فهرست نشانی ها به طور جداگانه به ضمیمه پیوست شده است (آدرس پستی، پست الکترونیک و یا شماره دورنگار) ضممیه 2 قرارداد یکنواخت استفاده از واگن ها تعاریف خدمات بازرگانی شرایط بازرگانی و خدمات