قانون اصلاح قانون نفت

ماده 1ـ ماده (1) قانون نفت مصوب 9 / 7 / 1366 که از این پس قانون نامیده می شود به شرح ذیل اصلاح می گردد: ماده 1ـ اصطلاحات این قانون در معانی مشروح ذیل به کار می رود: 1ـ نفت: هیدورکربورهایی که به صورت نفت خام، میعانات گازی، گاز طبیعی، قیر طبیعی، پلمه سنگهای نفتی و ماسه های آغشته به نفت به حالت طبیعی یافت شده و یا طی عملیات بالادستی به دست می آید. 2ـ گاز طبیعی: هیدروکربورهایی که در سازندهای گازی مستقل، گنبدهای گازی و یا محلول در نفت در شرایط متعارف به حالت گاز موجود است و یا طی عملیات بالادس

ماده 3ـ ماده (3) قانون به شرح ذیل اصلاح می گردد: ماده 3ـ نظارت بر اعمال حق حاکمیت و مالکیت عمومی بر منابع نفتی به عهده «هیأت عالی نظارت بر منابع نفتی» است که به موجب این قانون و با ترکیب زیر تشکیل می شود: 1ـ وزیر نفت به عنوان دبیر هیأت 2ـ معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور 3ـ وزیر امور اقتصادی و دارایی 4ـ رئیس کل بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران 5 ـ رئیس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی 6 ـ رئیس کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی 7ـ دادستان کل کشور 8 ـ دو نفر از معاونی

ماده 4ـ ماده (7) قانون به شرح ذیل اصلاح می گردد: ماده 7ـ وظایف هیأت عالی نظارت بر منابع نفتی به شرح زیر است: 1ـ نظارت بر اجرای قانون اجرای سیاستهای کلی اصل چهل و چهارم (44) قانون اساسی مصوب 8 /11 / 1386 و اصلاحات بعدی آن در حوزه نفت و گاز 2ـ بررسی و ارزیابی اجرای سیاستهای راهبردی و برنامه های مصوب وزارت نفت در فرآیند صیانت از منابع نفت و گاز به منظور برداشت بهینه و حداکثری ارزش افزوده اقتصادی از منابع مذکور 3ـ بررسی و ارزیابی متن، حجم مالی، تعهدات، مقدار محصول و زمان اجرای قراردادهای مهم ن