قانون اصلاح موادی از قانون شکار و صید – مصوب 1346 – و اصلاحیه بعدی آن
مقدمه
قانون اصلاح موادی از قانون شکار و صید – مصوب 1346 – و اصلاحیه بعدی آن
ماده ۱
ماده 1 - در بند (ت) ماده (3) قانون شکار و صید بعد از عبارت «حمایت شده» عبارت «حفاظت شده و در معرض خطر انقراض» اضافه شود.
ماده ۲
ماده 2 - ماده (7) به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 7 - خرید و فروش، تکثیر و پرورش و صدور و ورود حیوانات وحشی و اجزای آنها که غیربومی ایران بوده و از خارج به کشور وارد شده و یا از قبل در کشور تکثیر و پرورش یافته اند با کسب پروانه و یا اجازه از سازمان مجاز می باشد. ورود و صدور آن دسته از جانوران وحشی و اجزای آنها که در فهرست کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های در معرض خطر انقراض ثبت شده اند با رعایت مقررات کنوانسیون مذکور صورت می گیرد سازمان می تواند گونه هایی که برخلاف مقررات کنوانسیون به کشور
ماده ۳
ماده 3 - ماده (8) به صورت زیر اصلاح می شود: ماده 8 - سازمان می تواند در موارد زیر بر حسب مورد پروانه و یا اجازه رایگان صادر نماید: الف - جمع آوری نمونه های جانوران وحشی به منظور انجام تحقیقات و مطالعات علمی و آموزشی و یا انجام فعالیت های مورد نیاز موزه تاریخ طبیعی و نمایشگاههای تندیس آرایی. ب - دفع آن دسته از جانوران وحشی که به مزارع و باغها آسیب می رسانند. ج - صید برخی از گونه های آبزیان توسط ساکنان مناطق محروم در مواردی که سازمان صدور پروانه رایگان را در آن مناطق ضروری بداند. د -
ماده ۴
ماده 4 - ماده (9) به شرح زیر اصلاح می شود: ماده 9 - چنانچه مأموران سازمان و میرشکاران و یا صاحبان مزارع و باغها در حدود مجوزهای صادر شده نتوانند از دفع خسارت یا صدماتی که از ناحیه جانوران وحشی به افراد، مزارع و باغها وارد می شود جلوگیری به عمل آورند جبران خسارات وارد شده از محل درآمدهای حاصل از اجرای این قانون تأمین خواهد شد همچنین سازمان می تواند جهت پیشگیری از این خسارت نسبت به محصور نمودن زیستگاههای حفاظت شده جانوران وحشی از محل درآمدهای مذکور اقدام نماید.