قانون موافقتنامه بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بلاروس در زمینه انتقال محکومان برای سپری کردن ادامه محکومیت
مقدمه
قانون موافقتنامه بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بلاروس در زمینه انتقال محکومان برای سپری کردن ادامه محکومیت مادهواحده- موافقتنامه بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بلاروس در زمینه انتقال محکومان برای سپری کردن ادامه محکومیت مشتمل بر یک مقدمه و بیست و دو ماده به شرح پیوست، تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود. تبصره- رعایت اصول هفتاد و هفتم (77)، یکصد و بیست و پنجم (125) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای این موافقتنامه یا اصلاح آن، الزامی است. بسم ال
ماده ۱
ماده 1 تعاریف از نظر این موافقتنامه، معانی اصطلاحات بهشرح زیر است: 1. «دولت صادرکننده حکم» به معنای طرف متعاهدی که دادگاههای آن، حکم محرومیت از آزادی را صادر نموده است. 2. «دولت اجراکننده حکم» به معنای طرف متعاهدی است که محکوم تبعه آن بوده و برای سپری کردن باقیمانده محکومیت خود به آنجا منتقل میشود. 3. «محکوم» به معنای شخصی است که توسط دادگاه یکی از طرفهای متعاهد بهخاطر ارتکاب جرم، به مجازات محرومیت از آزادی محکوم گردیده و تبعه طرف متعاهد دیگر است. 4. «خویشاوندان نزدیک» به همان معنی است ک
ماده ۲
ماده 2 دامنه شمول موافقتنامه 1. هریک از طرفهای متعاهد طبق مفاد این موافقتنامه بنا به درخواست، محکومانی که محکومیت حبس خود را به خاطر ارتکاب جرم در قلمرو دولت صادرکننده حکم سپری میکنند به یکدیگر انتقال خواهند داد تا باقیمانده محکومیت خود را در دولت اجراکننده حکم سپری کنند. 2. درخواست انتقال محکوم میتواند توسط هر دو دولت صادرکننده و اجراکننده حکم ارائه گردد.
ماده ۳
ماده 3 مبانی آغاز تشریفات انتقال محکوم درخواست محکوم، خویشاوندان نزدیک او، نماینده قانونی یا وکیل او که به مراجع مرکزی هر یک از طرفهای متعاهد ارائه شده است مبنای آغاز تشریفات انتقال محکوم به طرف متعاهدی خواهد بود که تابعیت آن را دارا میباشد.