قانون موافقتنامه دو جانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی مغرب
مقدمه
قانون موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی مغرب ماده واحده - موافقتنامه دو جانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی مغرب مشتمل بر یک مقدمه و (22) ماده و یک پیوست با رعایت اصل یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی در بخش ارجاع به داوری به شرح ضمیمه تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود. بسم الله الرحمن الرحیم موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی مغرب دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پ
ماده ۱
ماده 1 - تعاریف بجز در مواردی که فحوای عبارت معنی دیگر را ایجاب نماید، از لحاظ این موافقتنامه: الف - اصطلاح «کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمایی کشوری بینالمللی که در تاریخ 16 آذر 1323 هجری شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی درشیکاگو برای امضاء مفتوح گردید، اطلاق میشود و شامل هر الحاقیهای که به موجب ماده (90) کنوانسیون و هر اصلاحیه کنوانسیون طبق ماده (94) آن، تا حدی که الحاقیهها و اصلاحات مورد تنفیذ یا تصویب دو طرف متعاهد قرار گرفته است، خواهد بود. ب - اصطلاح «موافقتنامه» به موافقتنامه حا
ماده ۲
ماده 2 - اعطای حقوق 1 - هر طرف متعاهد حق تأسیس سرویسهای هوایی، در مسیرهای مشخص شده در بخش مربوط پیوست را به طرف متعاهد دیگر اعطا مینماید. 2 - هر طرف متعاهد حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر در خصوص برقراری سرویسهای هوایی بینالمللی منظم خود اعطا مینماید: الف - حق پرواز بدون فرود از فراز سرزمین خود، ب - حق توقف در سرزمین خود به منظورهای غیر حمل و نقل، و پ - توقف در سرزمین مذکور در نقاطی که برای آن مسیر در جدول مسیر پیوست به این موافقتنامه مشخص گردیده است، به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بار