قانون موافقتنامه همکاری های علوم و فناوری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند

قانون موافقتنامه همکاری های علوم و فناوری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند ماده واحده - موافقتنامه همکاری‌های علوم و فناوری بین دولت جمهوری اسلامی ‌ایران و دولت جمهوری هند مشتمل بر یک مقدمه و ده ماده به شرح پیوست تصویب و‌اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود. بسم‌الله الرحمن الرحیم ‌موافقتنامه همکاری‌های علوم و فناوری بین دولت‌جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند ‌دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند (‌که از این پس طرفین خوانده‌می‌شوند)؛ با یادآوری یادداشت تفاهم همکاری در زمینه علوم و ف

ماده 1 - طرفین سطح همکاری‌ها در زمینه علوم و فناوری بین طرفین را بر مبنای ‌برابری و منافع متقابل ارتقاء خواهند بخشید و با توافق دو جانبه زمینه‌های مطلوب چنین ‌همکاری‌هائی را با درنظر گرفتن تجارب دانشمندان، دانشگاهیان و متخصصین فناوری ‌کشورشان (‌که از این پس.« کارشناسان» خوانده می‌شوند) و همچنین امکانات و‌فرصت‌های موجود و قابل دسترسی تعیین خواهند نمود. زمینه‌های زیر به عنوان گامهای آغازین این همکاری مورد توافق قرار گرفتند: الف - فناوری ارتباطات و اطلاعات ب - انرژی پ - فناوری صنعتی ت - محیط زیست ث

ماده 2 - همکاری‌های بین طرفین در زمینه‌های علوم و فناوری ازطریق موارد زیر‌محقق می‌شود: ‌الف - بازدیدها و تبادل کارشناسان ب - برگزاری هم‌اندیشی‌ها (سمینارها) و کارگاههای علمی و فناوری مشترک. پ - آموزش کارکنان علمی و فناوری ت - راه‌اندازی طرحهای مشترک در زمینه علوم و فناوری ث - تبادل اطلاعات و اسناد علمی و فناوری ج - همکاری و تبادل تجربیات مربوط به ساختارهای علوم و فناوری چ - همکاری و تبادل تجارب در زمینه پیشگامی و پیشرفت زنان و فناوری در‌مناطق روستایی. ح - و سایر موارد همکاری‌های علمی و فناور