قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولتهای جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اکراین

قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولتهای جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اکراین ماده واحده - موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولتهای جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اکراین مشتمل بر یک مقدمه، (18) ماده و یک‌ضمیمه به شرح پیوست تصویب اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود. بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت اکراین ‌مقدمه: ‌ دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت اکراین با تمایل به انعقاد موافقتنامه‌ای بمنظور تأسیس و بکار انداختن سرویس‌های هوایی منظم بین‌سرزمین‌های خود

ماده 1 - تعاریف: ‌به جز در مواردی که فحوای عبارت معنی دیگری را ایجاب نماید، از لحاظ این موافقتنامه: ‌ الف - اصطلاح «‌کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی که در تاریخ 16/9/1323 هجری شمسی مطابق با هفتم دسامبر 1944 در‌شیکاگو برای امضاء مفتوح شد، اطلاق می‌شود و همچنین شامل هر الحاقیه‌ای که به موجب ماده 90 کنوانسیون مزبور و هر اصلاحیه الحاقیه یا‌کنوانسیونی که به موجب مواد (90) و (94) آن تصویب شده است، تا جاییکه برای هر دو طرف متعاهد نافذ باشد، خواهد بود. ب - عبارت «‌مقامات هواپیمائی» د

ماده 2 - اعطای حقوق: 1 - هر یک از طرفین متعاهد، حقوق مصرح در این موافقتنامه را جهت انجام سرویس‌های هوایی بین‌المللی منظم بوسیله شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر به شرح زیر به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید: ‌ الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر، ب - توقف در سرزمین مذکور به منظور غیر ترددی، و ج - توقف در سرزمین مذکور در نقاطی که برای آن مسیر در جدول مسیر پیوست به موافقتنامه حاضر به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بار و پست‌در تردد بین‌المللی مشخص شده است. 2 - استفاده از