قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کره
مقدمه
قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کره ماده واحده - موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کره مشتمل بر یک مقدمه و بیست ماده و یک پیوست به شرح ضمیمه تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود. رعایت اصل یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی در بخش ارجاع به داوری الزامی میباشد. بسمالله الرحمن الرحیم موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کره دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کره (که از این
ماده ۱
ماده 1 - تعاریف: بجز در مواردی که فحوای عبارت معنی دیگری را ایجاب نماید، از لحاظ این موافقتنامه: الف - اصطلاح «کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمائی کشوری بینالمللی که در تاریخ هفتم دسامبر میلادی (16/9/1323هجری شمسی) در شیکاگو برای امضاء مفتوح گردید، اطلاق میشود و شامل هر ضمیمه ( ضمائم) یا کنوانسیونی که به موجب مواد (90) و (94) آن تصویب شده است، تا جائی که این موارد برای هر دو طرف متعاهد نافذ باشد خواهد بود. ب - اصطلاح «مقامهای هواپیمائی» در مورد جمهوری اسلامی ایران به «سازمان هواپیمائ
ماده ۲
ماده 2 - اعطای حقوق: 1 - هر طرف متعاهد حقوق تصریح شده در این موافقتنامه را به طرف متعاهد دیگر اعطاء خواهد نمود تا شرکتهای هواپیمائی تعیین شده آن بتوانند سرویسهای هوائی بینالمللی منظم در مسیرهای مشخص در ضمیمه را تأسیس و مورد بهرهبرداری قرار دهند. چنین سرویسها و مسیرهائی از این به بعدبه ترتیب «سرویسهای توافق شده» و «مسیرهای مشخص شده » خوانده خواهد شد. 2 - طبق مفاد این موافقتنامه، شرکتهای هواپیمائی تعیین شده هر طرف متعاهد هنگام بهرهبرداری از سرویسهای مشخص شده از حقوق زیر برخوردار خواهند بود: