قانون پروتکل راجع به حمایت محیط زیست دریائی در برابر منابع آلودگی مستقر در خشکی

قانون پروتکل راجع به حمایت محیط زیست دریائی در برابر منابع آلودگی مستقر در خشکیمقدمه

مقدمه

قانون پروتکل راجع به حمایت محیط زیست دریائی در برابر منابع آلودگی مستقر در خشکی ماده واحده - پروتکل راجع به حمایت محیط زیست دریایی در برابر منابع آلودگی مستقر در خشکی که در (16) ماده و سه ضمیمه در سال 1368‌در کویت تنظیم شده است، با قید شرط «‌حق جمهوری اسلامی ایران برای انعقاد قراردادهای دوجانبه منطقه‌ای محفوظ است» تصویب می‌گردد و اجازه ‌تودیع اسناد آن به سازمان محیط زیست داده می‌شود. پروتکل راجع به حمایت محیط زیست دریایی در برابر منابع آلودگی مستقر در خشکی ‌دولتهای متعاهد: ‌اعضای کنوانسیون منطقه‌ای

ماده ۱

ماده 1 – تعاریف ‌از لحاظ پروتکل حاضر: 1 - مقصود از «‌تصفیه مرکب»، تصفیه توأم پساب‌های صنعتی با فاضلاب شهری است. 2 - مقصود از «‌مرجع ذیصلاح دولتی»، مرجع قانونی است که توسط دولت متعاهد به منظور این پروتکل تعیین گردیده است. 3 - مقصود از«‌دولت متعاهد» هر یک از دولتهای عضو این پروتکل می‌باشند. 4 -‌مقصود از«‌کنوانسیون» کنوانسیون منطقه‌ای کویت برای همکاری درباره حمایت از محیط زیست دریایی در برابر آلودگی است. 5 - مقصود از «‌شورا» ارگان سازمان است که در بند ب (1) ماده 16 کنوانسیون به آن اشاره شده است.

ماده ۲

ماده 2 - منطقه اجراء ‌منطقه اجرای این پروتکل (‌که از این پس منطقه پروتکل نامیده خواهد شد) شامل منطقه دریایی طبق تعریف ارائه شده در بند الف ماده 2 کنوانسیون و‌نیز آبهای طرف خشکی خطوط مبداء است که از آنجا عرض دریای سرزمینی دولتهای متعاهد اندازه ‌گیری شده و در صورت وجود آبراهها تا حد آب ‌شیرین و از جمله مناطق بین جذر و مد و باتلاقهای آب شور که با دریا ارتباط دارند، گسترش می‌یابد.