قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل 1988 کنوانسیون بین المللی ایمنی جان اشخاص در دریا مصوب سال 1353 هجری شمسی مطابق با سال 1974 میلادی

۲ ماده
قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل 1988 کنوانسیون بین المللی ایمنی جان اشخاص در دریا مصوب سال 1353 هجری شمسی مطابق با سال 1974 میلادیمقدمه

مقدمه

قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل 1988‌کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا مصوب سال1353 هجری شمسی مطابق با سال 1974 میلادی ماده واحده - به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به پروتکل‌مصوب سال 1367 هجری شمسی مطابق با سال 1988 میلادی کنوانسیون بین‌المللی ‌ایمنی جان اشخاص در دریا (1974) سازمان بین‌المللی دریانوردی مشتمل بر نه ماده،‌نوزده مقرره، یک پیوست و پنج قطعنامه به شرح پیوست ملحق شود و اسناد مربوط را‌مبادله نماید. بسم‌الله الرحمن الرحیم ‌ پروتکل 1988 مربوط به کنوانسیون

ماده ۱

ماده 1 - تعهدات کلی 1 - متعاهدین به پروتکل حاضر متعهد می‌شوند که مقررات پروتکل حاضر و‌ضمائم آن که جزء لاینفک پروتکل حاضر محسوب می‌شود را به مرحله اجرا درآورند.‌هرگونه ارجاع به پروتکل حاضر در عین حال به منزله ارجاع به ضمائم آن است. 2 - بین متعاهدین به پروتکل حاضر، مقررات کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان‌اشخاص در دریا، (1974) آن طور که اصلاح شده (‌که از این به بعد «کنوانسیون» نامیده ‌می‌شود) باید با توجه به تغییرات و الحاقات مندرج در پروتکل حاضر، به کار گرفته شود. 3 - در مورد کشتیهائی که محق به بر

ماده ۲

ماده 2 - معاهدات قبلی 1 - بین کشورهای متعاهد به این پروتکل، پروتکل حاضر جایگزین و ملغی کننده‌ پروتکل سال 1978 مربوط به کنوانسیون می‌باشد. 2 - علی‌رغم هرگونه مقررات دیگری در پروتکل حاضر، هر گواهینامه که بر طبق و‌تحت مقررات کنوانسیون صادر شده باشد و هر متمم چنین گواهینامه که بر طبق و تحت ‌مقررات پروتکل 1978 مربوط به کنوانسیون که در زمان لازم‌ الاجراء شدن پروتکل حاضر‌در ارتباط با آن متعاهدی که توسط آن گواهینامه و یا متمم صادر شده است، باید تا تاریخ‌انقضاء آنها تحت مفاد کنوانسیون یا پروتکل 1978 مربوط به