قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک
مقدمه
قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک
ماده ۱
ماده 1 – در ماده (3) قانون صدور چک مصوب 16 /4 /1355 عبارت « صادرکننده چک باید در تاریخ صدور معادل مبلغ چک در بانک محال علیه محل ( نقد یا اعتبار قابل استفاده) داشته باشد» به صورت زیر تغییر می یابد : صادرکننده چک باید در تاریخ مندرج در آن معادل مبلغ مذکور در بانک محال علیه وجه نقد داشته باشد.
ماده ۲
ماده 2 - ماده زیر به عنوان ماده (3) مکرر به قانون فوق افزوده می گردد :
ماده ۳
ماده 3 مکرر - چک فقط در تاریخ مندرج در آن یا پس از تاریخ مذکور قابل وصول از بانک خواهد بود. ماده 3 - ماده (7) اصلاحی موضوع ماده (2) قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب 11 /8 /1372 به شرح ذیل اصلاح می شود : ماده 7 – هر کس مرتکب بزه صدور چک بلامحل گردد به شرح ذیل محکوم خواهد شد: الف - چنانچه مبلغ مندرج در متن چک کمتر از ده (10000000) ریال باشد به حبس تا حداکثر شش ماه محکوم خواهد شد. ب - چنانچه مبلغ مندرج در متن چک از ده میلیون (10000000) ریال تا پنجاه میلیون (50000000) ریال ب
ماده ۴
ماده 4 - عبارت « از قراری صدی دوازده در سال» از ماده (11) قانون صدور چک مصوب 16 /4 /1355 حذف و مفاد زیر به عنوان تبصره به آن اضافه می گردد: تبصره - میزان خسارت و نحوه احتساب آن بر مبنای قانون الحاق یک تبصره به ماده (2) قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک - مصوب 10 /3 /1376 مجمع تشخیص مصلحت نظام - خواهد بود.