قانون ساماندهی و حمایت از مشاغل خانگی
مقدمه
قانون ساماندهی و حمایت از مشاغل خانگی
ماده ۱
ماده 1ـ دولت موظف است به استناد اصول بیست و هشتم (28) و چهل و سوم (43) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و با توجه به سند چشمانداز بیست ساله، مشاغل خانگی را مطابق این قانون ساماندهی و حمایت نماید به نحوی که زمینه ایجاد اشتغال برای این گونه متقاضیان فراهم گردد.
ماده ۲
ماده 2ـ منظور از مشاغل یا کسب و کار خانگی، آن دسته از فعالیت هایی است که با تصویب ستاد موضوع ماده (3)، توسط عضو یا اعضاء خانواده در فضای مسکونی در قالب یک طرح کسب و کار بدون مزاحمت و ایجاد اخلال در آرامش واحدهای مسکونی همجوار شکل میگیرد و منجر به تولید خدمت و یا کالای قابلعرضه به بازار خارج از محیط مسکونی میگردد. شاغلین کسب و کار مذکور برای کسب منافع به صورت های ذیل فعالیت مینمایند: 1ـ انجام فعالیت به صورت کارمزدی برای کارفرمای خارج از محیط مسکونی. 2ـ انجام فعالیت مستقل اعم از تأمین مواداول